May 25

Կյանք․․․

Լավ ու վատ չկա կյանք կա սովորական կյանք մի քիչ ուրախ մի քիչ տխուր մի քիչ երջանիկ մի քիչոչ այնքան ձեռքբերումներ,կորուստենր կյանք ա էդպես էլ պիտի ընդունես ու ապրես պարզապես ապրես ապրես,որ հետո չփոշմանես ․․․

Իմ հայաստանը

Իմ Հայաստանը ուրիշ երկիր է քաղցր թմբիր է Իմ Հայաստանը անհատ կարոտ է սրտի անոթ է ուրիշ աղոքթ է Իմ Հայաստանը․․․

Սիրտ

Ամեն պատահածին թույլ չտաս սիրտդ մտնի Սերը թմրանյութ ա լցվում ա արյան մեջ ու սկսում թմրեցնել ուղեղդ կյանքում թույլ չտաս,որ ինչ-որ մեկը քո սիրով քեզ կործանի․․․

Համոզված եմ

Ես խորապես համոզված ես,որ ցանկացած գեղեցիկ բան տառապանքի ծնունդ է թվում է թե իրար հետ հակասող բաներ են չէ Գեղեցկություն և տառապանք ,բայց առանց տառապանքի առանձ խոչընդոտների հաղթահարման աթանցբարդություների հաղթահարման գեղեցիկ բան չի ծնվում․․․

սիրում են

Բայց հիշիր սա նրանք ովքեր մեզ սիրում են երբեք չեն լքում մեզ և դու միշտ կարող ես գտնել

նրանց այ այստեղ․․․

Մի կյանքը քիչ է սիրելու համար մի սիրտ ու հոգի տիրելու համար սիրով տարվելու սիրավառվելու սիրող մարդուն երգեր ծոնելու համար․․․

սխալ

առանձ սխալվելու չես կարող ապրել սխալվելով ես հասկանում միյայն ճիշտ ապրելու ձևը էՀ մինչև մութը չգա լույսի արժեքը չես հասկանա եթե չարը չլինի բարին չես կարող գնահատել․․․

EVN BEAUTY

May 25

Մայիսի 28

1918 թվականի մայիսի 28-ին Թիֆլիսում Անդրկովկասյան Ժողովրդավարական Դաշնային Հանրապետության փլուզումից հետո Հայկական ազգային խորհրդի կողմից հռչակվեց Հայկական կամ Հայաստանի Հանրապետությունը: Հայ ժողովրդի կողմից անկախ պետականությունը վերականգնելու դարավոր երազանքն ի կատար ածվեց հենց մայիսի 28-ին՝ դառնալով հայոց պետականության վերածննդի խորհրդանիշը։ Առաջին Հանրապետության պատմական նշանակությունը անգնահատելի է: 

Թուրքական բանակի դեմ տարած մայիսյան հաղթանակները Սարդարապատում, Բաշ Ապարանում, Ղարաքիլիսայում փրկեցին Արևելյան Հայաստանի վերջին հողակտորները և դրանց վրա ապրող հայությանը, և մեր ժողովուրդը մեծագույն ճիգով վերականգնեց Հայոց անկախ պետականությունը՝ հռչակելով Հայաստանի առաջին հանրապետության ծնունդը:

Պատմություն

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հանրապետության օրվա տոնակատարությունները 1919թ.

Հայոց ցեղասպանությունից հետո, 1918 թվականի մայիսի 28-ին Հայոց ազգային խորհուրդը հայտարարեց իր ինքնիշխանությունը: Հայաստանը անկախ հանրապետություն հռչակվեց 1918 թվականի մայիսի 28-ին։ Հանրապետությունն անմիջապես զգաց զանգվածային սով և փախստականների զանգվածային հոսք։ Հանրապետությունը կարճ կյանք ունեցավ, և 1920 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Կարմիր բանակը օկուպացրեց Հայաստանը և այն հռչակեց Խորհրդային Հանրապետություն։ Հայաստանը վերականգնեց իր անկախությունը 1991 թվականին[1]։